Ακούστε τα ΜΑΝΤΑΤΑ !

Ιδιωτική ιστοσελίδα.
Ά γ ι ο ι _ Θ ε ό δ ω ρ ο ι _ Γ ρ ε β ε ν ώ ν , υψόμετρο 812 μ. (πλατεία), κάτοικοι 1 6 5 .

Λεωνίδας Λόλας, Συνταξιούχος Δάσκαλος (leololas@gmail.com)

Παράδοση

Μετά Βαΐων...
9 του Απρίλη 2017
   Μετά βαΐων και (όλων των ανθισμένων) κλάδων ή των πράσινων φυλλωμάτων και μουμπουκιών υποδέχτηκε η φύση τους επιδρομείς στην ύπαιθρο για να περάσουν τις Μεγάλες και Αναστάσιμες μέρες του Πάσχα, φέτος.


   Η Κρίση έριξε τους ταξιδιώτες όλους στα τρένα. 
  Το ταξίδι βγήκε, αληθινά, καλύτερο. 
  Είναι πιο άνετο, οικονομικό και δεν ζαλίζονται, όσοι υποφέρουν από ναυτία στα ταξίδια.
  Ταξίδεψαν τα εγγονάκια μου με τη μαμά τους και τη γιαγιά τους με το τρένο μέχρι την Καλαμπάκα. 
  Ο παππούς κατέβηκε να τους πάρει.
  Απολαύστε διαδρομή! Καλαμπάκα - Άγιοι Θεόδωροι Γρεβενών!
  Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. 
  Η άνοιξη πλημμύρισε τη φύση με χρώμα και άρωμα!
  Καλό Πάσχα!
Λεωνίδας Λόλας
*
Καιρός για Τρύγο
13 του Σεπτέμβρη 2016
Τα δικά μας σταφύλια
   Φέτος, δεν ήταν καλή η χρονιά για κρασοστάφυλα.        Η πολύμηνη ανομβρία - από τον Ιούνη είχε να βρέξει - δεν έδωσε την ευκαιρία να αναπτυχθούν και να γλυκάνουν τα σταφύλια.     
  Ευτυχώς, που έβρεξε το Σεπτέμβρη μέσα στο πρώτο δεκαήμερο! 
  Έτσι, τα σταφύλια έφτασαν σε μας, σήμερα, με 12 και 14 βαθμούς (γράδα).
  Στο χωριό μας δεν είναι πολλά τ΄αμπέλια και γι' αυτό αγοράζουμε μοσχάτα σταφύλια και ροδίτη από τη Λάρισα. Έρχονται με το φορτηγό που έχει πάνω σταφύλια, ζυγαριά και μηχανή που τα πατάει. 
  Έρχεται το φορτηγό στο χωριό; Τέλειωσε ο τρύγος! 
  Ζυγίζουμε τα σταφύλια, ο Τάκης τα ρίχνει στη μηχανή που τα πατάει, πετάει έξω τα κοτσάνια και με το λάστιχο - πομόνα - οδγούμε το μούστο με τα στέμφυλα στους κάδους, για να βράσουν. 
  Τα τελευταία χρόνια φύτεψα πολλά κλήματα για κληματαριές. Φέτος, όμως, δεν είχα μεγάλη απόδοση. Έτσι αγορασμένα και δικά μου τα σταφύλια έγιναν κοντά στα 500 κιλά. 
Γραδάρισμα
  Εκατόν εβδομήντα με εκατόν ογδόντα κιλά κρασί κόκκινο επιτραπέζιο μας φτάνει και περισσεύει για ένα χρόνο και παραπάνω. Έ, καλά και τα δωράκια μέσα είναι...
  Τα δικά μου σταφύλια είναι σταφίδα λευκή και μαύρη, ξινοστάφυλα, ρώσικο αρωματικό και μαύρο, μαύρο γαλλικό, κοκοτσέλια (τοπική ονομασία στενόμακρου κόκκινου) και δυο τρία άλλα άγνωστα. 
  Μου δίνει κι ο φίλος μου ο Θανάσης τα γαλλικά του και ... δέσαμε!
  Τρυγήσαμε, πατήσαμε κι ανακατεύουμε πρωί βράδυ. Έγινε πια παράδοση.
  Άιντε, καλά κρασιά!
Λεωνίδας Λόλας
*
Πρωτομαγιά 2015
1 του Μάη 2015
   Άργησε να έρθει φέτος η Πρωτομαγιά! Και μαζί της άργησε κι η Άνοιξη ! 


   Ο Μάρτης κι ο Απρίλης έριξαν πάρα πολλά νερά. Όλες οι δουλειές μας πήγαν πίσω. 
   Αλλά...
  "Τώρα είναι Μάης κι Άνοιξη..." !
  Κατά το έθιμο οι Αγιοθεοδωρίτες ξανασούβλισαν αρνιά ή έψησαν στις αυλές, στις γειτονιές κι όπου βόλευε την κάθε οικογένεια ή την κάθε παρέα. 




  Ό,τι και να του κάνεις του Έλληνα, το έθιμο... είναι έθιμο!
  *

  "Το Μάη κρασί μην πίνετε
    κι όξω μην κοιμηθείτε... "


Πρώιμη η Λαμπρή, το Μάη ανθίζει η πασχαλιά ! 


   Καλό μήνα!
Λεωνίδας Λόλας
*
Πασχαλιά 2015!
12 τ' Απρίλη 2015
   Ανάσταση! Η πιο λαμπρή μέρα της Χριστιανοσύνης!
   Τον παρακολουθήσαμε στα μαρτύριά Του. Στη Δίκη. Στη Σταύρωση! Στον Επιτάφιο... θρηνήσαμε μαζί με τη Μητέρα Του και ... λάβαμε το μήνυμα : Χριστός Ανέστη!
   Αυτό κι αν είναι μήνυμα!
   Δεν αξίζει να το γλεντήσουμε; Και γίνεται γλέντι χωρίς οβελία!
   Στην ψησταριά όλα γυρίζουν! Κατσίκι και κοκορέτσι!
   Η επίσκεψη του Παπαχαρίση με την πρεσβυτέρα, Μαρία, μας χαροποιεί ιδιαιτέρως. 
   Σε λίγο όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Το κοκορέτσι θα βγει πρώτο και θ' αρχίσει το τσιμπολόγημα του πασχαλιάτικου μεζέ! Αργότερα θα βγει και το κατσίκι. 
   Ο οβελίας στήνεται στην κερασιά.
   Το σπίτι είναι κι αυτό λαμπριάτικα στολισμένο. 
   Το πασχαλινό τραπέζι θα έχει και φέτος απ' όλα. Δόξα τω Θεώ! 
   Του χρόνου ποιος το ξέρει! Με την Κρίση που έχουμε... Ο Θεός είναι μεγάλος! Ας ελπίσουμε να είμαστε και του χρόνου καλά.
   Χριστός ανέστη! Χρόνια πολλά! 
Μεγάλο Σάββατο 2015!
11 τ' Απρίλη 2015
   Μεγάλο Σάββατο! 
   Τα ψέματα τέλειωσαν μαζί με τη Σαρακοστή. 
   Αύριο Πασχαλιά. Καιρός να ετοιμάσουμε τον οβελία και το κοκορέτσι. Για τους Έλληνες είναι καλύτερα να τους κόψεις κι άλλο τη σύνταξη παρά να τους σταματήσεις το παραδοσιακό κοκορέτσι, όπως λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Χαρά της γιαγιάς... το μαμ των μωρών! Ελληνίδα γιαγιά!
   Φέτος ήρθαν για πρώτη φορά τα μικρά εγγονάκια. Γίνεται να τ' αφήσεις χωρίς κοκορέτσι;
Να τα κι αυτά. Μπαινοβγαίνουν και βλέπουν. 
  -Ί κάνεις, παππού;
  -Κοκορέτσι.
   Δεν μπορεί να το πει, αλλά ξαναρωτάει :
  -Ί είναι;
  -Μαμ, τους λέω και το καταλαβαίνουν αυτό. Μόνον το μαμ και το νάνι ξέρουν ακόμα.
   Ο οβελίας πήρε τη θέση του στο υπόγειο. 
   Καιρός να τυλίξουμε το κοκορέτσι. 
   Και να, έτοιμο και το κοκορέτσι! Άλλη μια χρονιά το ζήσαμε κι αυτό!
   Θεέ μου, σ' ευχαριστώ πολύ! Δόξα σοι, Κύριε!
   Καλή Ανάσταση!
Λεωνίδας Λόλας
*
Στον Άι Θανάση Πριονίων!
18 του Γενάρη 2015
   Κάθε χρόνο οι Πριονίτες κατακλύζουν τον ιερό ναό της ενορίας των Πριονίων, του αγίου Αθανασίου, στις 18 του Γενάρη.
      Το έχουμε ξαναπεί πως είναι τάμα η νηστεία από τις 10 του Γενάρη και η θεία κοινωνία ανήμερα της γιορτής του αγίου. 
  Το τάμα έγινε για να βοηθήσει ο άγιος να γλιτώσει το χωριό από μια βαριά αρρώστια. 
  Κατά το έθιμο οι γυναίκες μαγειρεύουν φαγητό (φέτος κρέας με κριθαράκι), φτιάχνουν πίτες, γλυκά και τα μοιράζουν στους προσκυνητές με κρασί, νερό κι αναψυκτικά, ενώ εκείνες παίρνουν φαγητό και φεύγουν από το χώρο της εκκλησίας. Ο λόγος; Όταν άρχισε να αποδίδεται το τάμα, κάποιες γυναίκες ήπιαν πολύ κρασί και μέθυσαν. Γι' αυτό φεύγουν.
   Ψάλτης, ως συνήθως, ήταν ο Θανάσης Σιούλας, που ανεβαίνει - όπως λέει - κάθε χρόνο κι ο Βάιος Γιαννούλης. Ιερέας ο π. Ιωάννης Μπιρμπίλης. 
  Φέτος δεν ανέβηκε το λεωφορείο από την Αθήνα, που προγραμμάτιζε ο Σύλλογος, γιατί δεν συμπληρώθηκε. Με 20 ή 21€, νομίζω, εισιτήριο και τα υπόλοιπα τα συμπλήρωνε ο Σύλλογος. Η κρίση, οι επιδημίες κι ο χειμώνας έκαναν τη δουλειά τους. 
    Στο τέλος είχε κι αρτοκλασία με αρκετές πεντάδες άρτων.

  Παραβρέθηκαν αρκετοί - ήταν κι εκλογές, βλέπεις. Αποφεύγω να γράφω, όταν δε θυμάμαι, αλλά αυτή τη φορά θα το επιχειρήσω, τουλάχιστον γι' αυτούς που θυμάμαι : 
  Ήταν εκεί ο φίλος μου δικηγόρος Χρήστος Μήλιος μ' ένα φίλο του. Ο γιατρός Δημήτρης Ψευτογκάς, ο Σάκης Σδράλης κι αν δεν κάνω λάθος ο Χρήστος Τριγώνης. 

  Κάτω από το χαγιάτι στρώθηκε το τραπέζι, ενώ πολλοί όρθιοι συζητούσαν στην αυλή. Το φαγητό κι οι πίτες έπαιρναν κι έδιναν. Παρέα με παρέα είχαν και κάτι διαφορετικό. Στο δικό μου πρόσφεραν πίτες 2-3 ειδών, ψητό ο Σάκης Τσιάρας και κρασί κόκκινο καλό ο Τάκης κι ο πατέρας του Βάιος Γιαννούλης.


Πήγα με το Γιώργο και τη Δέσποινα. Προσκυνήσαμε, κοινωνήσαμε, ψάλαμε, φάγαμε, ήπιαμε και φύγαμε τονωμένοι υλικά και ψυχικά.
   Όλα ήταν υπέροχα! 
   Τη βοήθειά σου να έχουμε, Άι Θανάση ! 
Λεωνίδας Λόλας
*
Στην υγειά μας!
13 του Νοέμβρη 2014
   Για πότε πέρασε ένας χρόνος κι ήρθ' ο καιρός να πάμε για τα τσίπουρα, δεν κατάλαβα καθόλου.
  Φέτος η χρονιά δεν ήταν καλή για τους αμπελουργούς και κατ' επέκταση για τους παραγωγούς κρασιού και τσίπουρου.
  Παρ' όλ' αυτά φορτώσαμε τα δοχεία με τον Ανέστη και το μπάρμπα Γιάννη στο αγροτικό και τραβήξαμε κατά το καζαναριό (αποστακτήριο). 
  Η προετοιμασία είχε γίνει ολόκληρη. Μαρούλια από τον κήπο μου. Μανιτάρια από το παζάρι των Γρεβενών. Λουκάνικα και πανσιέτες χοιρινές από τα Γρεβενά. 
  Τον καφέ, το τσίπουρο και το κρασί θα ήταν του Αντώνη και της Σούλας.
  Ξεκινήσαμε με το καφεδάκι. Αμέσως μετά μπήκαν τα μανιτάρια στο τζάκι σε συνδυασμό με το τσίπουρο. Και μετά οι πανσιέτες μοσχβόλησαν τον κόσμο.
  Ο Καθένας τη δουλειά του. Εγώ το ψήσιμο των μανιταριών,  των λουκάνικων και των κρεάτων - άντε και του ψωμιού. Οι καψάλες αρέσουν και σ' αυτούς που "δεν τρώνε ψωμί".
  Ο Αντώνης κι η Σούλα, με τη βοήθεια του Ανέστη, προωθούσαν τα τσίπουρα (στέμφυλα).      Λίγο - λίγο οι κατσαρόλες με το τσίπουρο γέμιζαν το μπιτόνι με το θεϊκό (απο)στάλαγμα!
Ο μπάρμπα Γιάννης ήθελε και λίγο γλυκάνισο, αλλά νομίζω πως το ξέχασε. Ο Ανέστης κι εγώ το θέλουμε καθαρό (πλην των κυδωνιών μου) και δυνατό 23, 24 ή και 25 βαθμών! Μην ακούτε αυτούς που λένε πως πίνουμε νερό κι εκείνοι πίνουν δυνατό 45 βαθμών. Γυρίστε το γραδόμετρο από την άλλη πλευρά και... θα πέσουν στους 18 βαθμούς! 
  Πήραμε τη λιγοστή φέτος παραγωγή αλλά καλής ποιότητας και φύγαμε για το χωριό ευχαριστημένοι που θα έχουμε τσίπουρο για το χειμώνα.
Λεωνίδας Λόλας
*
20 του Απρίλη 2014
Χριστός Ανέστη!
   Λαμπρή ημέρα σήμερα της Ανάστασης του Θεανθρώπου! 
  Ο κόσμος ετοιμάστηκε δεόντως. Νήστεψε όλη τη σαρακοστή ή τουλάχιστον τη Μεγάλη Εβδομάδα. Έβαψε τ' αυγά και παρακολούθησε τα άγια πάθη της Μ. Εβδομάδας.
  Το Μεγάλο Σάββατο ετοίμασε τη μαγειρίτσα, τα γλυκά της Πασχαλιάς και τον οβελία, ολόκληρο - όσοι είχαν προσέλευση παιδιών κι εγγονιών - ή το μισό και λιγότερο όσοι ήταν μόνοι ή ζευγάρια.
  Στις 11 το βράδυ χτύπησε η καμπάνα και με τα καλά τους βρέθηκαν όλοι, μόνιμοι κι επισκέπτες, στην εκκλησιά μας. Τρεις ιερείς έλαβαν μέρος στην αναστάσιμη θεία λειτουργία. Ο π. Κοσμάς, ο π. Χαράλαμπος κι ο π. Γρηγόριος. Οι ψάλτες παρόντες. 
  Οι ιερείς έδωσαν με τα τρικέρια το ΦΩΣ της Ανάστασης και μετά έδωσαν το μήνυμα : Χριστός Ανέστη εκ νεκρών...!
   Τα φιλιά έδωσαν και πήραν μαζί με τις ευχές κι οι περισσότεροι έφυγαν γρήγορα για τη μαγειρίτσα. Οι υπόλοιποι παρακολουθήσαμε μέχρι τέλους τη θαυμάσια λαμπριάτικη ακολουθία! 
  Ανήμερα ο καιρός ήταν καλός μέχρι το μεσημέρι. Όλοι έψησαν μέσα ή έξω και κατά παρέες! Ύστερα γεύτηκαν όλοι τον οβελία κι ήπιαν το μπρούσκο κρασί του τόπου μας.

  Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες  ευφράνθηκαν γιορτάζοντας το λαμπρό μήνυμα : 
  Χριστός Ανέστη, χωριανοί! Και του χρόνου με υγεία... !
                                                                                                                 Λεωνίδας Λόλας
Η βαφή ... των αυγών
17 Απρίλη 2014
  Μεγάλη Πέμπτη σήμερα κι η μέρα απαιτεί βάψιμο αυγών. 
  Για δικούς μας λόγους δε θα βάφαμε καθόλου αυγά φέτος. Όμως, για να χαρεί κι ο εγγονός μου, ο Δημήτρης (5,5 χρονών), τα αυγά βάφτηκαν μπλε...

  Τι χαρές έκανε! Δε λέγεται!
  Και του χρόνου, Δημήτρη, να βάψουμε κόκκινα αυγά!
                                                                                                      Λεωνίδας Λόλας
Τσιγαρίδες ... της Εργάνης
6 Γενάρη 2014
  Ο Παναγιώτης Ζήσης έφερε τον παστό και το κρέας από τα Χριστούγεννα του 2013.
  Ο Σάκης Ζησόπουλος έφερε τα ξερά ξύλα, ο Νίκος Γραβάνης το καζάνι του κι εγώ το καζάνι του Γιώργου Αλ. Παπαγεωργίου. 
  Η Εργάνη διέθεσε επί πλέον λευκό και κόκκινο κρασί, ψωμί και τ' απαραίτητα. 
  Βοήθεια προσέφεραν : 
Ο Σάκης Ν. Ζυγούρας, ο Αλέκος Καλλινίκος, ο Σάκης Γραβάνης, ο Βασίλης Τσολάκης, ο Σάκης Κ. Ζυγούρας, η Ράνια Δήμου, η Μαρία Κατσαντώνη, η Αλέκα Λόλα, η Δέσπω Γραβάνη, ο Πάνος Ζήσης, η Ευτυχία Γραβάνη κι όσους ξέχασα. 
  Έψησαν : 
ο Νίκος Γραβάνης, ο Στέργιος Γραβάνης κι ο Στέργιος Ψευτογκάς. 
Έλεγχος ετοιμότητας
   Ανακάτεψαν : 
ο Βαγγέλης Ζήσης, ο Γιώργος Αλ. Παπαγεωργίου, ο Θανάσης Τζιόλας, ο Κώστας Κουτούλας, ο Αντώνης Κατσαντώνης, ο Γιάννης Παπανικολάου, ο Γιάννης Λόλας (Σαμαράς) κι όσους ξέχασα. 
   Έβγαλαν φωτογραφία, ανακατεύοντας - για να γίνουν καλές οι τσιγαρίδες... :
η αφεντιά μου, ο Χρήστος Γιαννούλας, ο Βασίλης Ζήσης και κάποιοι που δεν πρόλαβα να τους απαθανατίσω. 
Περιμένοντας τα λουκάνικα
   Εκτός από τις τσιγαρίδες ψήσαμε και λουκάνικα με το γνωστό τρόπο μας - στο καζάνι! 
   Το κρασί έρευσε κανονικά κι ο κόσμος πήρε και περίσσευμα τσιγαρίδων, ενώ για πρώτη φορά έμειναν σχεδόν όλοι μέχρι το τέλος!
   Κάποιοι πήγαν να το στήσουν και στο χορό, αλλά ήταν μόνοι τους πια κι εγκατέλειψαν την προσπάθεια.
  Και του χρόνου χωριανοί!                                                  Λεωνίδας Ι. Λόλας
Οινοποιήματα !
12 Νοέμβρη 2013
  "Σταφύλια και τσίπουρο!" φωνάζει στο χωριό, όταν περνάει ένας μανάβης από το Δαμάσι της Λάρισας. 
Ο Αντώνης (Ξηρόκαμπος)
  Έπαιρνα κι εγώ τσίπουρο καμιά φορά παλιότερα. 
  Τώρα; Τώρα φτιάχνω μόνος μου. 
  Πώς; Ε, δεν είναι κι ακατόρθωτο. Πολλοί χωριανοί κάνουμε το ίδιο.
  Τρυγάμε όσα σταφύλια έχουμε δικά μας ή από τους δικούς μας και τους γείτονες, αγοράζουμε κι όσα θέλουμε και πάμε για ... το πατητήρι!
  Οι έμποροι - μανάβηδες έχουν μαζί τους τη ζυγαριά και τη μηχανή τους. 
  Ζυγίζουμε τα σταφύλια, παίρνουμε τη μάνικα κι η μηχανή αναλαμβάνει το πάτημα!
  Στίβει τα σταφύλια, πετάει τα κοτσάνια κι εμείς οδηγούμε το μούστο με τις στημένες ρόγες κι όλο το γλεύκος στους κάδους ή τα βαρέλια. Όπου θέλει ο καθένας. 
  Έχω δυο κάδους των 200 κι έναν των 100 κιλών. Άνετα χωρούν 400-500 κιλά μούστο. 
  Φεύγοντας ο μανάβης, έχει τελειώσει ο τρύγος και το πάτημα των σταφυλιών. 
  Τότε αρχίζει η δική μας δουλειά. 
  Μετράς τα γράδα και προσθέτεις νερό, αν χρειάζεται.
  Ανακατεύεις  δυο, τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα το μούστο μέχρι να τελειώσει το βράσιμο. Σαν ηρεμήσει, τραβάς το κρασί σε κάδους ή βαρέλια κι αφήνεις τα τσίπουρα με το γλεύκος σε μικρούς κάδους - μπιτόνια. Το κρασί ακολουθεί το δρόμο του και τα τσίπουρα το δικό τους.
Ψήνοντας τα μανιτάρια
  Όταν ψηθούν και τα τσίπουρα - στέμφυλα, πάμε για τον Αντώνη και τη Σούλα ή σ' όποιο καζαναριό (αποστακτήριο) θέλεις.  Εκείνη η μέρα είναι μέρα γιορτής για μας. Συνήθως πάμε πρωί - πρωί, στις έξι, για να πάρουμε πρώτοι σειρά.
  Πήγαμε με τον Ανέστη, το γείτονα, τον Κώστα και το μπάρμπα Γιάννη, φέτος.
  Η μέρα ήταν καλή. Το λίγο κρύο χάθηκε με το πρώτο γέλιο της υποδοχής του Αντώνη και της Σούλας. Άλλωστε άναψε και το τζάκι για καφέ και ζεστασιά.
Επί τω έργω
  Τα καζάνια γέμισαν κι άναψαν. Τα τσίπουρα ξεκίνησαν να βράζουν κι εμείς ρουφούσαμε το ζεστό καφέ της Σούλας, χαμένοι μες στα χάχανα, τις κουβέντες και τα πειράγματα. Κάθε τι λέγεται και σχολιάζεται. 
Η Σούλα
  Είναι η ώρα των ειδήσεων, του κουτσομπολιού, των μαντάτων και των ανεκδότων. Κανένας δεν παρεξηγείται. Άλλωστε σε παρακολουθούν συνέχεια ο Μέγας Αλέξανδρος, ο θεός Πάνας κι ο Διόνυσος, που είναι κρεμασμένοι στους τοίχους. Τολμάς να κάνεις και διαφορετικά;
Νίκος - Γιάννης - Λεωνίδας
  Σε λίγο - κι ενώ τρέχει η ρακή και μέχρι να βγει το τσίπουρο από τη διπλή απόσταξη - το τζάκι παίρνει φωτιά! Τα ξύλα γίναν κάρβουνα και πάνω τους βάλαμε τα μανιτάρια με χοντρό αλάτι. Έτσι ψημένα στα κάρβουνα είναι πιο νόστιμα. 
 -Δεν πίνουμε κι ένα φρέσκο τσίπουρο;
 -Και δεν πίνουμε; 
 -Στην υγειά μας!
 -Στην υγειά μας!
  Αδειάζει η θράκα από τα μανιτάρια και μπαίνει η σχάρα γεμάτη πανσέτες ή παϊδάκια ή μπριζόλες ή κοτόπουλο. Ό,τι θέλει ο καθένας.
  Η Σούλα ετοίμασε τη μαρουλοσαλάτα με φρέσκο κρεμμυδάκι και μπόλικο λεμόνι.
Γιάννης - Κώστας - Μήτσιος
  Να κι ο ξάδερφος, ο Σαμαράς, με το Νίκο το Στόκλη και τη Δέσπω. Να, κι ο Μήτσιος ο Γραβάνης! 
  -Καλώς τους! 
  -Καλώς σας βρήκαμε!
  -Καθίστε να φάμε!
  Το ψωμί, σε φέτες, ζεσταίνεται στη ζεστή άδεια σχάρα και προσφέρεται ζεστό -ζεστό!
Η Δέσπω
  -Καλή μας όρεξη! 
  -Καλά κρασιά! 
  -Καλά τσίπουρα!
  -Γλυκόπιοτα! 
  -Να είμαστε καλά, να τα πίνουμε!
  -Στην υγειά μας! 
  Τώρα τη θέση του τσίπουρου παίρνει το κόκκινο - μπρούσκο κρασί. 
  Το φαγοπότι στις δόξες του!
  -Ε, μην ξεχνάμε τα καζάνια.
  -Έχουν γνώσει οι φύλακες, λέει η Σούλα, που φυλάγεται λίγο από το πιόμα.
  Το φαγοπότι τελειώνει με γέλια και κέφια. Το τσίπουρο μπαίνει σε καθαρό μπιτόνι, γραδάρεται, φορτώνεται στο φορτηγάκι κι οι χαιρετούρες πέφτουν ξανά από την αρχή.
  -Γεια σας και σας ευχαριστούμε πολύ!
  -Στο καλό! Καλόπιοτα! Να μας ξανάρθετε του χρόνου με υγεία!
   Κι αν ο Θεός θέλει, θα ξανάρθουμε.
                                                                                                            Λεωνίδας Λόλας
Πάσχα 2013 !
Μάη 2013
  Αργά φέτος η Πασχαλιά.
Πέντε Μάη κι η φύση είναι καταπράσινη! Ακόμα και το κλαδί φούντωσε στον τόπο μας (άγιοι Θεόδωροι Γρεβενών)!
  Πήραμε την απόφαση οι παππούδες κι ανεβήκαμε για το Πάσχα στο χωριό. Τα παιδιά δεν μπόρεσαν ν' ανεβούν. Άλλα πάλι ανέβηκαν.
  Οι κόρες του Παπαθανάση κι οι γαμπροί μάς πρότειναν να ψήσουμε μαζί. Δεχτήκαμε. Καπάκι μας το πρότειναν κι οι κουμπάροι μας Χρήστος και Στέλλα. Τους πρόλαβαν όμως τα κορίτσια.
Πρώτοι μου ήρθαν ο Δημήτρης κι ο Κώστας κι άρχισαν από καφέ
   Το πρωί της Λαμπρής άναψα τη φωτιά. Κάλεσα και το Δημήτρη με τον Κώστα να φέρουν το κατσίκι, ενώ άρχισε να γυρίζει το κοκορέτσι. 
Στην πλατεία της Λαϊκής Αγοράς κάποιοι έψηναν πνιγμένοι στο πράσινο
  Κόσμος πήγαινε κι ερχόταν. Παντού φωτιές και οβελίες!

Άντρες, γυναίκες, παιδιά, σκυλιά... τριγυρνούν χαμογελαστοί!
  Έκανα κι εγώ τις βόλτες μου. Όμως, λίγες...

Το τραπέζι παίζει με αυγά, τσίπουρο, κρασί, μαγειρίτσα και κοκορέτσι!
  Τελικά, το κατσίκι, τα παϊδάκια και το κοκορέτσι βγήκαν και μοιράστηκαν απλόχερα στους διερχόμενους!

Η Βούλα τσιμπολογάει...

Να μη ζηλέψω;


Το πασχαλιάτικο τραπέζι στρώθηκε στο σπίτι των κοριτσιών
Ο π. Κοσμάς ευλόγησε "άρτον και οίνον" καθώς και ... "τα περισσεύματα" !


Του.. δώσαμε και κατάλαβε! Πού... όρεξη !!! 
Όταν κουραστήκαμε, σταματήσαμε να τρώμε και να πίνουμε!

Μετά ρίχνεις μια ματιά στο πράσινο και ξαφνικά... αναζητάς... γλυκό!
   Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!
Η Αγγελική το 'φτιαξε με τα χεράκια της!
Έιιι...! Δε φτάνει και για σας!
  Χρόνια πολλά και ... του χρόνου!
Λεωνίδας Λόλας
*
Καλή Σαρακοστή!
20 Μάρτη 2013
  Πέρασε ευχάριστα και το αποκριάτικο τριήμερο.
( Δείτε τη φωτιά και προσπαθήστε να διακρίνετε τουλάχιστον ένα πρόσωπο !!!)
  Η Εργάνη οργάνωσε το άναμμα του Φανού την Κυριακή της Αποκριάς και τον Αποκριάτικο Χορό μαζί με τον Αετό.
Η νεολαία μας - όλοι (γαμπροί και νύφες) για μια Κυριακή 
  Για τη μουσική της βραδιάς είχαν τον άριστο κλαρινίστα Γιάννη Δανίτσα με την ορχήστρα του. 
  Οι παρευρισκόμενοι το γλέντησαν πολύ και καλά μέχρι τις πρωινές ώρες.
  Τη Δευτέρα, 19 του Μάρτη, Καθαρή Δευτέρα, οργάνωσε τα Κούλουμα.
Πρωινές ... ώρες
  Ο κόσμος πήρε και φέτος - χρονιά που είναι -  τη λαγάνα του, τη φασολάδα του και τα υπόλοιπα που προσφέρονται τέτοια μέρα κι ευχαρίστησε το Σύλλογο.
  Καλή Σαρακοστή σε όλους και καλό Πάσχα, χωριανοί !
Λεωνίδας Λόλας
*
Οι τσιγαρίδες της Εργάνης
26 Δεκέμβρη 2012
  Με επιτυχία έγινε και φέτος η εκδήλωση με τις τσιγαρίδες της Εργάνης.
  Από τις 5 το πρωί σηκώθηκα στην Αθήνα κι έφυγα, για να προλάβω τις τσιγαρίδες στο χωριό (Άγιοι Θεόδωροι Γρεβενών) και... πρόλαβα το άναμμα της φωτιάς!
  Δυο εστίες άναψαν στο προαύλιο του Πνευματικού Κέντρου κι οι πυροστιές στήθηκαν έτοιμες να δεχτούν τα καζάνια με τον παστό.
  Και του χρόνου, χωριανοί!
Λεωνίδας Λόλας
*
Ανταλλαγή
22 Δεκεμβρίου 2012
  Μια καλή ιδέα θα σας πω και σεις κάνετε κατά πώς νομίζετε. 
Αν θέλετε, την ακολουθείτε και θα σας βγει σε καλό. 
  Δεν μπορείτε ν' αγοράσετε δώρα; 
  Μην κόψετε τα δώρα. Μας φέρνουν πάντα κοντά. 
  Ανταλλάξτε δικά σας πράγματα. 
  Έχετε μια συσκευή που δεν τη χρησιμοποιείτε - σε καλή κατάσταση;
  Έχετε ένα ρούχο που δεν το φοράτε ή κάτι άλλο - πάντα σε καλή κατάσταση; 
  Τότε μπορείτε να το χαρίσετε σε κάποιον που το χρειάζεται και θα το χρησιμοποιήσει.
  Γιατί να το αφήσεις στη ντουλάπα ή στην αποθήκη άχρηστο; 
Πολλές φορές και με την ετικέτα και την τιμή του καταστήματος που το αγόρασες!
  Χρόνια πολλά, Καλά Χριστούγεννα και Καλές γιορτές σε όλους!

Λεωνίδας Λόλας
*
Τα Χριστούγεννα έρχονται!
24 Νοέμβρη 2012
  Σε ένα μήνα έρχονται τα Χριστούγεννα του 2012!
  Βρεθήκαμε στα γενέθλια του Θωμά και μετά την τούρτα έγινε επιστράτευση μικρών και μεγάλων. Το δέντρο ξεδιπλώθηκε, στήθηκε κι ο στολισμός έγινε παιχνίδι. 
  Σε λίγο το φετινό - οικολογικό - δέντρο ομόρφυνε τη γωνιά του! Τα στολίδια πήραν τη θέση τους, όπως κάθε χρόνο. Η χαρά απλώθηκε στα παιδικά χείλη! Όλα φαίνονται να είναι όπως πέρυσι... Όμως δεν είναι! 
  Φέτος ο κόσμος δέρνεται από την κρίση. Η ανεργία σπάει κόκαλα και τα έσοδα δε φτάνουν ούτε για την Εφορία! Με τι θα στρώσουμε το χριστουγεννιάτικο τραπέζι; Θα βρουν δώρα στα κλαδιά του δέντρου τα παιδιά;
  Ναι, έχετε δίκιο... Φέτος θα πάρουμε το τελευταίο δώρο στους μισθούς και τις συντάξεις, άρα θα υπάρχουν δώρα! Νομίζετε... 
  Με κουτσουρεμένο δώρο, με χαράτσια και φόρους δυσβάσταχτους,  μάλλον τρίφτες και λεκάνες θα βρουν τα παιδιά (που δείχνουν οι διαφημίσεις) !
  Ας βρουν, τουλάχιστο, γάλα και φαΐ. Ποιος νοιάζεται για παιχνίδια και δώρα;
  Το χαμόγελο μαράθηκε στα χείλη τους, από τότε που βλέπουν το μπαμπά και τη μαμά στο σπίτι απελπισμένους και σκεφτικούς, κρύβοντας τα λόγια για τη δουλειά, που δεν έχουν, και βλαστημώντας για την κατάντια τους, τις απολύσεις, τις περικοπές, την ανεργία και τη φτώχεια.
  Το δέντρο και τα στολίδια υπήρχαν από πέρυσι. Λίγη χαρά για τα παιδιά δε βλάπτει. Άλλωστε αυτά τι φταίνε;
  Χριστούλη μου κι Άγιε Βασίλη, δώσε, τουλάχιστον, τη χαρά, την αγάπη, την ειρήνη και την οικογενειακή γαλήνη  για δώρο στα παιδιά! Άντε κι ένα πιάτο φαγητό ή γάλα.
  Ποιος ξέρει, μπορεί τα επόμενα Χριστούγεννα να είναι καλύτερα! Να μπορέσουν να βρουν λύση οι άπληστοι Μεγάλοι...
  Καλά Χριστούγεννα!
Λεωνίδας Λόλας
*
8 Σεπτέμβρη 2012
  Η εκστρατεία για το Διάκο έγινε με το λεωφορείο του Δήμου με τη μέριμνα του Προέδρου μας κ. Αθανασίου Γιαννούλα αλλά και πολλά Ι.Χ. από πολλά χωριά. Πολύς ο κόσμος που έτρεξε για προσκύνημα στην Παναγιά του Διάκου. Μόνον η Αρχαιολογία ήταν απούσα.
  Ο π. Χαράλαμπος λειτούργησε κι ο π. Γρηγόριος παραβρέθηκε μαζί με πλήθος κόσμου και ψαλτών.
  Τη Χάρη της Παναγιάς να έχουμε!
Λεωνίδας Λόλας
*
Ανταμώσαμε 24 φορές! 
24ο Αγιοθεοδωρίτικο Αντάμωμα
            15 Αυγούστου 2012
*
Υποδοχή από το Σάκη Ζυγούρα κι ο Αντρέας με τη Γεωργία χορεύουν παραδοσιακούς χορούς με τις παραδοσιακές στολές
   Ανταμώσαμε για 24η φορά, έστω και με κρίση! Τελικά, αν και με "κούρεμα", το Αντάμωμα λαβώθηκε αλλά δεν έσβησε.
  1.000 ψυχές δώσανε το παρόν. Το γλέντι έγινε παραδοσιακό, με τη βοήθεια της πολύ καλής ορχήστρας, το καλό κλαρίνο του Γιώργου Γιαννακού, το ποικίλο τραγούδι του Νίκου Κονοσπύρη και το παραδοσιακό τραγούδι του Νίκου Δάσκαλου.
  Συγχαρητήρια σε όλους! Και του χρόνου!
Ο Βουλευτής μας κ.Τιμολέων Κοψαχείλης, στο τραπέζι του Προέδρου κ. Αθανασίου Γιαννούλα
Ο Αντρέας Τσολάκης σέρνει το χορό στους ρυθμούς του Γιαννακού
Η Μαντώ και το χορευτικό μας χορεύουν με τις παραδοσιακές στολές
 
Διαμαντίνα, Ιωάννα και Ροϊδούλα
από το χορευτικό του 24ου Ανταμώματος
   
Πρόσωπα: Η Ρίνα Ψευτογκά κι ο Κώστας, ο νέος γαμπρός της Ασημίνας
Στην Παναγιά της Γεωργίτσας 
    Γεωργίτσα, 13 Αυγούστου 2012 
Η Βούλα Λόλα (σύζυγός μου) κοινωνεί στην Παναγία
  Προσκυνήσαμε και φέτος στην Παναγιά της Γεωργίτσας.
  Λειτούργησε ο π. Κωνσταντίνος Βεντζιλής από την Ανθρακιά με επικουρική βοήθεια του π. Κοσμά, ο οποίος δεν πήρε μέρος στη Θεία Λειτουργία, αφού ο Μητροπολίτης προτίμησε ενεργό ιερέα.
  Ο κόσμος έτρεξε πάλι για να παραβρεθεί στο προσκύνημα, που κατέστη πια παράδοση.
  Και του χρόνου, χωριανοί!
Κάτω από το καμπανάκι της Παναγιάς μοιράζεται η Παραδοσιακή φασολάδα. 
*
 Δεξιά, ο π. Κοσμάς με το σόι κι αριστερά ο πρώην Πρόεδρος κ. Κοπάνας Ευθύμιος.

Ο ιεροψάλτης Ανδρέας Βλάχος κι ο π. Κωνσταντίνος Βεντζιλής απολαμβάνουν την ευλογημένη παραδοσιακή φασολάδα. 
.................................................................................................
*
Ζέρβας Τάσος, Ελευθερία & ΗλίαςΟλόκληρο το πεζούλι τρώει και πίνει...



*
Στρατής Κασσάρας, Δημήτρης Χούντας, Πάνος Μερμίγκης και π. Κοσμάς  
Και του χρόνου χωριανοί!
Ο Χορός της Εργάνης και του Αετού (2012)
Ο Γιάννης Δανίτσας με την ορχήστρα του 26 Φλεβάρη 2012
  Ο καλύτερος μεζές, λένε, είναι η καλή παρέα.
  Εδώ, όμως, το βλέπουμε και στο χορό :
  Το καλύτερο γλέντι γίνεται από την καλή παρέα!
  Έτσι, Στέργιοι;
  Στη φωτογραφία χορεύουν : η Στέλλα Παπανικολάου, ο Στέργιος Γραβάνης με τη σύζυγό του Ευτυχία κι ο Στέργιος Ψευτογκάς με τη σύζυγό του Δήμητρα.
   Όσοι δεν πήγαμε, χάσαμε!
  Ο χορός αυτός είναι πολύ αμιγής και καλός, γιατί είναι σχεδόν όλοι χωριανοί μας μαζί με λίγους φίλους.
   Γλεντάτε, χωριανοί μου,
              "...τούτον το χρόνο τον καλό (;)
               τον άλλο ποιος τον ξέρει..."

Τσιγαρίδες 2011!
  26 Δεκέμβρη 2011
  Ξαναγυρίζει στα σπίτια το έθιμο της τσιγαρίδας.
  1.  Μια Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα έκανε τσιγαρίδες ο Νίκος Γραβάνης, καλώντας όλη την οικογένεια του πατέρα του. Δεν ήμουν και δεν ξέρω λεπτομέρειες μόνο πως ο Νίκος έσφαξε εκείνη τη μέρα 6 ή 7 γουρούνια!
  2.  Μετά την Πρωτοχρονιά έκανε τσιγαρίδες ο Θανάσης Τζιόλας. Δεν έχω φωτογραφίες, αλλά ήταν πάρα πολύ καλές!
  3Τη δεύτερη των Χριστουγέννων έκανε ο Σύλλογος "Η ΕΡΓΑΝΗ" και
  4Στις 31 Δεκεμβρίου 2011 έκανε τσιγαρίδες κι ο Χρήστος Γραβάνης του Γιάννη.  
Στο φωτογραφία ο αναγνωρισμένος πια μάστορας, Γραβάνης Στέργιος ανακατεύει τις τσιγαρίδες υπό το βλέμμα παιδιών, νέων και γερόντων : Τέλης Λωρίδας και καθιστός ο Θανάσης Δήμου
  Καθαρό έθιμο οι τσιγαρίδες αλλά φέτος έγινε με φόντο χιόνια και κρύσταλλα στη σκεπή και 30 πόντους στρωμένο χιόνι στην αυλή του Πνευματικού Κέντρου μας από τον Πολιτιστικό Σύλλογο των Αγίων Θεοδώρων "Η ΕΡΓΑΝΗ". 
  Δυο καζάνια παστό φρόντισαν αρκετοί χωριανοί μέχρι που ετοιμάστηκαν και προσφέρθηκαν σε όσους περίμεναν υπομονετικά οι απίθανες λιχουδιές, οι τσιγαρίδες!
  Μετά τις τσιγαρίδες είχαμε τα απίθανα τσιγαρο-βρασμενο-ψημένα  λουκάνικα - έκπληξη! - που έγιναν με την ίδια τεχνική των τσιγαρίδων καθ' υπόδειξη και βοήθεια του Παναγιώτη Ζήση.
  Όλα ήταν ωραία κι οι τσιγαρίδες με τα λουκάνικα τρώγονταν πολύ καλά, γιατί η μέρα είχε κρύο και χιόνια.
  Ο κόσμος ευχαριστήθηκε πολύ και άκουσα τα παιδιά του Συλλόγου να λεν πως του χρόνου πρέπει να γίνουν 3 τα καζάνια με τσιγαρίδες.
  Πολύ καλό ακούγεται. Κι ίσως, λέω εγώ,  χρειάζεται κι η παρουσία παραδοσιακών οργάνων για μη προγραμματισμένο γλεντάκι. Ό,τι προκύψει, δηλαδή. Με κόλιαντρα, τραγούδια γιορτινά, παραδοσιακά και, φυσικά, δημοτικά.
  Για δείτε το, παιδιά.
  Επάνω : Η Ράνια κι η Πέρι (μνηστή του Σάκη Ζησόπουλου) στο μοίρασμα. Σάκης Ζυγούρας και Παναγιώτης Ζήσης σε γενικά καθήκοντα αναμένοντας τις τσιγαρίδες.
  Συγχαρητήρια, σε όλους! 
Στον Άγιο Νικόλαο Καλλιθέας!
  6 Δεκέμβρη 2011
  Την ημέρα της εορτής του αγίου Νικολάου το 2011 ξεκίνησε το έθιμο που επικρατεί σε άλλα χωριά και θα γίνει τώρα παράδοση και στην Καλλιθέα Γρεβενών.
  Ο τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος φρόντισε να λειτουργήσει ο π. Ιωάννης Μπιρμπίλης την ημέρα της γιορτής του αγίου Νικολάουενοριακού ναού, στην Καλλιθέα κι ο κόσμος ειδοποιήθηκε ο ένας με τον άλλο και παραβρέθηκε στην ιερή ακολουθία.
  Παράλληλα διαβάστηκαν τρεις αρτοκλασίες και μοιράστηκαν οι άρτοι και γλυκά μετά το αντίδωρο που μοίρασε ο παπά Γιάννης.
  Ο Παντελής Σακοράφας, γιος του παπά Βασίλη, που είχαμε στη Γεωργίτσα, παλιά, έψαλε κι ο κόσμος το ευχαριστήθηκε που για πρώτη φορά γέμισε η εκκλησία ανήμερα του Αγίου.
  Μετά ακολούθησε η φασολάδα με τη ρέγκα, ελιές, σαλάτα και κρασάκι.
  Τι κι αν έβρεχε έξω;  Στο καφενείο του χωριού όλα ήταν ζεστά και όλοι χαρούμενοι, ευχόμενοι ο ένας στον άλλο "χρόνια πολλά"!
  Και του χρόνου, Καλλιθιώτες!
Στην Παναγιά του Διάκου!
  Σεπτέμβρη 2011
  Μπορεί η Αρχαιολογία να έκλεισε το ναό, ο κόσμος όμως στριμωγμένος στο χαγιάτι ή κάτω από τον πλάτανο ακούει κάθε χρόνο τα γενέθλια της Παναγιάς.
  Μετά η γίδα ή η προβατίνα με τη μανέστρα καλμάρει τα στομάχια κληρικών και λαϊκών, νηστευσάντων και μη. Το κρασί θα φέρει το κέφι κι αυτό το χορό. Βοήθειά μας, χωριανοί!
 23ο Αγιοθεοδωρίτικο Αντάμωμα!
  15 Αυγούστου 2011
  Το 23ο Αγιοθεοδωρίτικο Αντάμωμα αρχίζει. Ο κόσμος το παρακολουθεί βήμα - βήμα και το καλό είναι πως η παράδοση των εθίμων περνάει από τους μεγάλους στους νέους και στα μικρά Αγιοθεοδωριτόπουλα! Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της.
  Η συνέχεια; Δείτε κάτω το αγκάλιασμα του Ανταμώματος από τους Αγιοθεοδωρίτες και τους φίλους τους. "Πάντα ν' ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε, "Αγιοθεοδωρίτες!
Στην Παναγιά της Γεωργίτσας!
  Με προθυμία και τον απαραίτητο σεβασμό ο Παπά Γιώργης από το Σιταρά, ο παπά Χαράλαμπος των Αγίων Θεοδώρων κι ο παπά Κοσμάς πήραν μέρος στο συλλείτουργο το Σάββατο 13 Αυγούστου 2011 στην Παναγιά της Γεωργίτσας.
  Ε, λοιπόν, ο κόσμος καταλαβαίνει πολύ καλά τη σοβαρότητα των στιγμών και των ημερών και δίνει το ανάλογο παρόν. Κόσμος από τους Αγίους Θεοδώρους, τον Αιμιλιανό, το Σιταρά, τα Πριόνια, την Καλλιθέα και την Αγναντιά προσήλθαν στο Προσκύνημα. Βοήθειά μας.
Πεντηκοστή στο χωριό!
  12 Ιούνη 2011

   Κοσμάς Παπαϊωάννου
  Τελικά, δεν ξέρω αν γίνονται αυτά και σ' άλλους τόπους. Στο χωριό μας...  γίνονται.
  11 Ιουνίου Σάββατο και Ψυχοσάββατο. Τα σιτάρια για τις ψυχές πολλά. Όλα, στολισμένα και μη, πέφτουν σε κοινό δίσκο για να μοιραστούν στο τέλος της Λειτουργίας. Όσες γυναίκες προτίμησαν να φτιάξουν κάτι άλλο - πίτες, ψωμάκια, γλυκά (τα τελευταία απαράδεκτα στα μνημόσυνα), κουλουράκια, κέικ κ.ά., τα έχουν στα σκεπασμένα - με πλεχτά και κοφτά μεσάλια - πανέρια τους και μοιράζονται χωριστά. 
  Την Κυριακή, όμως, Κυριακή της γονυκλισίας, τα πανέρια είναι σκεπασμένα και στολισμένα με τριαντάφυλλα και καρυόφυλλα! Τα σκαλοπάτια μπροστά στο τέμπλο γεμίζουν από κανίστρες (πανέρια) με πίτες κατά κύριο λόγο και αγοραστά τυροπιτάκια, κιχί κλπ. 
  Στο τέλος της θ. Λειτουργίας στην έξοδο του Ι. Ναού των Αγίων Θεοδώρων και στο προαύλιο το "να κυρά και δώ μοι" πάει σύννεφο! Όλες οι γυναίκες, που μοιράζουν για συχώριο των ψυχών που έχασαν πρόσφατα ή παλιότερα, επιδίδονται στο μοίρασμα και το "Θεός σχωρέσει" από τους λαμβάνοντας μένει μετέωρο στον αέρα. 
  Μετά αξίζει να κάνεις μια βόλτα στο νεκροταφείο... Όλα τα μνήματα είναι στολισμένα με τριαντάφυλλα και καρυόφυλλα. Το μελισσολόι των γυναικών πηγαινοέρχεται σ΄ αυτά, τα στολίζει και σιγά σιγά χάνεται.
  Μια παράξενη ησυχία απλώνεται παντού, λες και οι νεκροί απολαμβάνουν την ομορφιά της ημέρας!
  Ο παπά Γρηγόρης κι ο παπά Κοσμάς, ψυχές κι αυτές σε βαθιά γηρατειά αφημένες από τον άγιο Πέτρο στο να διακονούν τους Αγίους Θεοδώρους, πασχίζουν με τα γεράματά  τους να τελέσουν τα "Μυστήρια" και τα καταφέρνουν ακόμα, πολεμώντας τη "λειψιερία" των καιρών. Ζωή να έχουν!
  Πέρα από κάθε τριήμερο, αυτό της Πεντηκοστής αξίζει να το ζήσεις στο χωριό μας. 
  Και του χρόνου, χωριανοί!
Γρηγόριος Παπανικολάου
Χαρά Θεού... στον Άγιο Κωνσταντίνο!
  21 Μάη 2011
 Πριν δυο χρόνια είχαμε πάει στον Άγιο Κωνσταντίνο, ένα εξωκλήσι της Αγναντιάς Τρικάλων στα σύνορα με το Διάκο και τη Γεωργίτσα.
  Τότε φύγαμε γρήγορα και δεν το χαρήκαμε τόσο πολύ. Φέτος ήταν διαφορετικά.
  Ο καιρός απίθανος! Ο κόσμος πάρα πολύς. Το μικρό εκκλησάκι ασφυκτιούσε από τον κόσμο. Οι πολλοί, αφού άναψαν το κεράκι τους κι έκαναν το σταυρό τους με μια μικρή προσευχή, έμειναν έξω κι άρχισαν το ψήσιμο. Όταν τέλειωσε η θεία Λειτουργία, έγινε η Αρτοκλασία στο περίστυλο της πρόσοψης του ναού.
  Οι γυναίκες, μετά τον άρτο και το αντίδωρο, μπήκαν στο χορό. Τραγούδησαν παραδοσιακά τραγούδια και πασχαλιάτικα. Μετά σκόρπισαν όλοι στους γύρω ίσκιους των βελανιδιών.
  Κάθε τούφα και φωτιά, κάθε ίσκιος και στρωσίδι!
 Τα παϊδάκια, οι μπριζόλες, τα εξοχικά (σουβλιμάδες), οβελίες, λουκάνικα, χοντρό κι ό,τι άλλο είχε ο καθένας σιγοψηνόταν και σκορπούσε στη φύση μοσχοβολιές της κνίσας. Όλα μα όλα πνιγμένα στους ήχους του κλαρίνου, που ακούγονταν από το μηχάνημα ενός αυτοκινήτου!
  Ο καφές συνεχίστηκε με το νερό της βρύσης και μετά με κρασάκι, μπίρα ή άλλο ποτό.
  Στην αρχή κυκλοφορούσαν οι σπιτίσιοι μεζέδες, αλλά γρήγορα πήραν τη θέση τους οι ζεστοί της ώρας με ό,τι άλλο συνοδεύονταν.
  Φιλότιμοι οι Αγναντιώτες μας έθεσαν τους όρους τους : Αν φύγετε, κόβουμε τις σχέσεις μας.
  Περιπλανηθήκαμε από παρέα σε παρέα (οικογενειακή ή φιλική) και χορτάσαμε την πείνα μας από φαγητό, κρασί και παρέα! Ανάμεσά τους κι οι δυο σεβάσμιες μορφές των ιερέων: του ενεργού, παπά Γιάννη Τζήκα, και του απόμαχου, παπά Μιχάλη Κοσβήρα, ερχόμενου από έναν άλλο κόσμο, τον κόσμο του προηγούμενου αιώνα, θυμίζοντας σε όλους τις παλιές, αγνές και ανθρώπινες εποχές.
  Πριν φύγουμε, στο κιόσκι ήρθε ο μικρός Δημήτρης Καλτσούδας. Πιάσαμε ψιλοκουβέντα κι είπα να το φωτογραφίσω, δίνοντας έτσι την κατάλληλη πινελιά στο χώρο. Ντροπαλά, όμως, το δέχτηκε μόνον με τη γιαγιά του Αντιγόνη.
  Κατά τις τρεις, κάπως μετανιωμένοι, φύγαμε κι επιστρέψαμε το στον "κόσμο της κρίσης", μαζί με το Θανάση Παπαϊωάννου, το Θανάση Τζιόλα και την Αγναντιώτισσα σύζυγό του Μαγδαληνή.
  Και του χρόνου, καλότυχοι κι αιώνιοι Αγναντιώτες!
           Πήγαμε στην Παναγιά του Διάκου!
  Σεπτέμβρη 2010
   Προσκυνήσαμε και στην Παναγιά του Διάκου σήμερα, 8 του Σεπτέμβρη 2010.
  Η Θεία Λειτουργία έγινε και πάλι στο χαγιάτι, μια κι ο Ι. Ναός είναι "κλειδωμένος" από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, κι ο κόσμος ήταν πολύς!
  Δυο γίδες, μία του Θανάση Ζυγούρα και μία της Ντίνας Ι. Ρίγγου μετά του συζύγου της Δημητρίου Καραμήτρου, μαγειρεμένες με κριθαράκι ήταν πλούσιο φαγητό για τους 120 περίπου προσκυνητές.
  Η Εργάνη διέθεσε πάλι τα ποτά και συγχαρητήρια γι' αυτό.
  Η μόνη απαράδεκτη κι απούσα είναι η Αρχαιολογική Υπηρεσία, που θα περιποιηθεί το ναό, όταν πέσει...
  Ο τρούλος,  ξεσκέπαστος και το νερόβροχο έφαγε τους τοίχους...
  Καημένη, ξεχασμένη εκκλησιά!
  Και του χρόνου, χωριανοί!
Πήγαμε στην Παναγιά της Γεωργίτσας!
  12 Αυγούστου 2010
  Χωριανοί, κοντοχωριανοί και ξένοι επισκέπτες παραβρεθήκαμε και φέτος στο προσκύνημα της Παναγιάς της Γεωργίτσας, σήμερα 12 Αυγούστου 2010.
  Την παραδοσιακή φασολάδα ετοίμασε και πάλι η Αλεξάνδρα Γ.  Ζγκούρα, τα έξοδα ήταν του Δασικού Συνεταιρισμού Γεωργίτσας και τα ποτά διέθεσε πάλι ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μας, "Η Εργάνη".
   Μπράβο, στην Εργάνη για τη χειρονομία της!
  Ο π. Κοσμάς, ο π. Χαράλαμπος κι ο π. Γεώργιος Θεοχάρης (από το Σιταρά) συμμετείχαν στο συλλείτουργο, ενώ οι προσκυνητές υπολογίζονται γύρω στους 100!
  Η συγκίνηση των Γεωργιτσιωτών ήταν μεγάλη, αλλά κι η διάθεση όλων των παραβρεθέντων δεν πήγε πίσω. Και του χρόνου, χωριανοί! 
Πρωτομαγιά 2010!
  1 Μάη 2010
     Πρωτομαγιά, σήμερα, κι οι νέοι των Αγίων Θεοδώρων την τιμούν δεόντως.
   Στη λίμνη Πλαίσια, κάτω από τα δέντρα, στήθηκε το πρωτομαγιάτικο τραπέζι,
 η πρόχειρη ψησταριά, το σαλόνι της φύσης κι η καλή διάθεση για πικ - νικ.
   Όλα ευχάριστα εκτός από ένα: Είναι όλα αγόρια και κορίτσια πουθενά.
   Καλό Μάη, Αγιοθεοδωρίτες!
Καθαρο-Δευτέρα 2010!
 19 Φλεβάρη 2010
        
  Η παραδοσιακή φασολάδα φιγουράριζε πρώτη και καλύτερη στα νηστίσιμα της Καθαρής Δευτέρας. Ακολουθούσαν οι λαγάνες, οι ελιές και το τουρσί με τελευταίο το κόκκινο κρασί.
  Φέτος τη φασολάδα ετοίμασε η Καίτη Τσολάκη. Ενώ για όλα φρόντισε ο Σύλλογος του χωριού μας, "Η ΕΡΓΑΝΗ".
  Και του χρόνου, Εργάνη!
Προσκυνήσαμε στην Παναγιά του Διάκου!
    Σεπτέμβρη 2009
  Με πολύ καλή διάθεση και συγκίνηση έγινε κι η προσκύνηση στην Παναγιά του Διάκου χτες, 8 του Σεπτέμβρη.
  Το από μέρες τάξιμο μιας προβατίνας του Θανάση Τζιόλα και μιας γίδας του Δημήτρη Γραβάνη προετοίμασαν ψυχολογικά τους Διακιώτες, αλλά κι άλλους Αγιοθεοδωρίτες και... φύγαμε για το Διάκο.
  Η Θεία Λειτουργία έγινε στο χαγιάτι, μια κι ο Ι. Ναός είναι "κλειδωμένος" από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, κι ο κόσμος ήταν καταπληκτικός!
  Γίδα, προβατίνα, γαρνιτούρες και σαλάτες, αλλά και ποτά (κρασί-αναψυκτικά) και πίτες έκαναν την εκδήλωση όμορφη.
 Η Εργάνη διέθεσε πάλι τα ποτά και συγχαρητήρια γι' αυτό. Δηλώνει πως είναι ζωντανή κι εργάζεται...
  Η μόνη απαράδεκτη είναι η Αρχαιολογική Υπηρεσία, που θα περιποιηθεί το ναό, όταν πέσει...
  Ήδη ο τρούλος, που λίγα χρόνια πριν σκέπασε με αλουμίνιο, ήταν ξεσκέπαστος και το νερόβροχο έμπαινε με το καρδάρι...
  Και του χρόνου, χωριανοί!
Προσκυνήσαμε στην Παναγιά της Γεωργίτσας!
  14 Αυγούστου 2009

  Με μεγάλη συμμετοχή χωριανών, κοντοχωριανών και ξένων επισκεπτών παρευρεθήκαμε στην προσκύνηση της Παναγιάς της Γεωργίτσας χτες 13 Αυγούστου.
 Την παραδοσιακή φασολάδα ετοίμασε η Αλεξάνδρα Γ.  Ζγκούρα (πολύ νόστιμη, Αλεξάνδρα!), τα έξοδα ήταν του Δασικού Συνεταιρισμού Γεωργίτσας και τα ποτά διέθεσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μας, "Η Εργάνη".
  Μπράβο, στην Εργάνη για τη χειρονομία της! Μας εξέπληξε...
  Ο π. Κοσμάς κι ο π. Χαράλαμπος συμμετείχαν στο συλλείτουργο, ενώ οι προσκυνητές υπολογίζονται γύρω στους 140! Πέρυσι ήταν και  η αδελφή μου, η Σπυριδούλα, με την ανιψιά μου, την Πότη, από την Αυστραλία και φέτος ο γαμπρός μου, ο Αποστόλης Χαρισόπουλος.
  Η συγκίνηση των Γεωργιτσιωτών ήταν μεγάλη, αλλά κι η διάθεση όλων των παραβρεθέντων δεν πήγε πίσω. Και του χρόνου, χωριανοί!
Στην Παναγιά της Γεωργίτσας!
  6 Αυγούστου 2009

  Την Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009, θα πάμε στη Γεωργίτσα για προσκύνημα στην Παναγία!
 Θα γίνει Θεία Λειτουργία (δεν ξέρω με πόσους ιερείς!) και μετά θα μοιραστεί παραδοσιακή φασολάδα, ελιές, χαλβάς κλπ.
   Αναμένεται μεγάλος αριθμός επισκεπτών. Σας περιμένουμε όλους.
Πεντηκοστή!
  6 & 7 Ιούνη2009
   Κάθε χρόνο ζω το πολύ ωραίο έθιμο του Ψυχοσάββατου και της Πεντηκοστής στους Αγίους Θεοδώρους.
  Και δεν είναι τόσο ρηχό το θέμα...
  Κάθε Ψυχοσάββατο οι Αγιοθεοδωρίτισσες μοιράζουν σιτάρι, διάφορα γλυκά, ψωμάκια, πίτες κ.ά.
  Όλα στολίζουν τα σκαλιά μπροστά από το τέμπλο της εκκλησίας μας μέχρι να τελειώσει η Θεία Λειτουργία. 
  Όμως η συμμετοχή όλων των Αγιοθεοδωριτισσών είναι συγκινητική και την άλλη μέρα. 
  Την Κυριακή της Πεντηκοστής με τα πανέρια γεμάτα πίτες που φτιάχνουν οι ίδιες. 
Κάποτε συναγωνίζονταν στην τέχνη και την εμφάνιση όλων αυτών. 
Τώρα οι πιο πολλές είναι ηλικιωμένες και τα χρόνια άλλαξαν.  
  Όμως, μετά τη γονυκλισία, στην οποία γονατίζουν μέχρι κι οι ιερείς, και το τέλος της Θείας Λειτουργίας όλες πιάνουν αράδα - αράδα έξω από την εκκλησία για να μοιράσουν τα καλούδια τους για ν' αλαφρύνουν οι ψυχές των δικών τους αναπαυθέντων.
  Κάποτε έλεγαν η μια στην άλλη : "να κυρά κι δω μοι" (πάρε κυρά και δώσε μου). Σήμερα δουλεύει μόνο το "Θεός σχωρέσει...". Όσο για τους άντρες... Λιγοστοί στην εκκλησία... Έτσι, δεν έχουν παρά να μοιράσουν τα κόλλυβα μόνο μεταξύ τους και να φύγουν ξαλαφρωμένες ψυχικά και φορτωμένες με τα κόλλυβα των άλλων.
  Και του χρόνου, Αγιοθεοδωρίτισσες!
Στον Άγιο Κωνσταντίνο!
  21 Μάη 2009
  Είχα παράπονο από μικρός, γιατί κάθε χρόνο του Αγίου Κωνσταντίνου όλοι οι μεγάλοι πήγαιναν στο εξωκλήσι της Αγναντιάς, τον Άγιο Κωνσταντίνο και μόνο εγώ με το Σπύρο του νονού μου, του Τρούσιου, πηγαίναμε να βοσκήσουμε τα ζ(υ)γούρια και τα στείρα (στέρφα πρόβατα).
  Φέτος, δεν υπήρχε περίπτωση να λείπω. Συνεννοήθηκα με το Θύμιο τον Κοπάνα, που διαθέτει τζιπ, και το Θανάση το Τζιόλα, που είναι γαμπρός Αγναντιώτικος, και με κάποιον άλλο, που δεν ήρθε κι έχασε, και φύγαμε!
  Ο καιρός απίθανος, ο δρόμος καθαρός, κι η φύση καταπράσινη! Το εκκλησάκι όμορφο - όμορφο σε μια κορφούλα σαν τον Αϊ Λιας! Ανάψαμε έξω το κεράκι και μπήκαμε να προσκυνήσουμε. Ο ψάλτης δεν είχε φτάσει ακόμα και μας κάλεσαν να ψάλουμε.
  Απίθανα! Χωρίς μικρόφωνα στην ερημιά, όπου ο κόσμος δεν είχε τίποτ' άλλο στο στόμα και στο μυαλό του παρά την προσήλωσή του στην ψαλμωδία και την προσευχή.
  Κάποτε ο ψάλτης, ο Βασίλης Λιατσικούρας, γαμπρός του Βασίλη Λωρίδα στην κόρη του Πότη, ήρθε κι η Λειτουργία τέλειωσε ευχάριστα. Βγήκαμε στην αυλή, όπου έγινε η Αρτοκλασία. Χαρές και γέλια ο κόσμος και η ζωή συνεχίστηκε με ψητά αρνιά, τις πίτες και ό,τι άλλο έφερε ο καθένας μαζί του. Παραπέρα περίμενε κι ο κλαριτζής για κάθε επακόλουθο.
  Χαιρετίσαμε τον κόσμο και φύγαμε για το Μοναστήρι των Σταγιάδων. Προσκυνήσαμε και πήγαμε στο Κακοπλεύρι για καφέ στον παλιό κλαρινίστα Λαβίδα. Από κει (αφού επισκεφτήκαμε το εργαστήρι κλαρίνων και φλογέρων) φύγαμε για τον Πλάτανο στη Μύκανη, όπου ο συμπέθερος μας σερβίρισε κεμπάπ (εξοχικό) πρόβειο και χοιρινό να γλείφεις τα δάχτυλά σου!
  Αρκετά όμορφη η μέρα του Αγίου Κωνσταντίνου, ε; Όχι τίποτ' άλλο αλλά θυμήθηκα πώς περνούσα με το Σπύρο στη Δέση με ζέστη και μπουκουβάλα...
Γουρουνοχαρά το Μάη!
  Μάη 2009
 Όταν έχεις διάθεση, κάνεις όποτε θέλεις εκδηλώσεις οικογενειακές, φιλικές, γειτονικές ή και για περισσότερο κόσμο.
  Είχε αποφασίσει ο Νίκος Γραβάνης να σφάξει ένα γουρούνι και δεν το πέρασε στο "ντούκο". Πήρε για βοηθούς τα ξαδέρφια του κι έκανε τη δουλειά του πρωί - πρωί. Ναι αλλά η χαρά μεγαλώνει όταν τη μοιράζεσαι με άλλους. Πόσο δίκιο είχαν οι σοφοί μας πρόγονοι!
  Ειδοποίησε διάφορους απ' το σόι αλλά και φίλους και να... έγινε η συνάθροιση!
 - Έχεις κρασί, του είπα (καλεσμένος κι εγώ).
 - Δικό μου, όχι, είπε αλλά κάτι θα βρεθεί.
 -Τίποτα δε θα βρεθεί, του είπα. Θα φέρω εγώ.
   Πήρα το 5κιλο με δικό μου κρασί βαρελίσιο μπρούσικο και κουβαλήθηκα στο "μαγειρειό του.
  Μόλις μπήκα, τι να δω;
 Το ταψί με τις τσιγαρίδες μισό (οι καλύτερες είχαν κάνει φτερά - όποιος αργεί αυτό παθαίνει) .
  Ο μπάρμπα Γιώργος (πατέρας του) γύριζε τη σούβλα με τη σουβλιμάδα (το εξοχικό για τους ξένους μας αναγνώστες) κι ο Γιάννης Ζγκούρας να ψήνει μπριζολάκια και παϊδάκια!
  Στο κατόπι για βοήθεια ο Βασίλης Λωρίδας κι η κόρη του Άννα, ενώ η Δέσπω έτρεχε από το σπίτι στο μαγειρειό και πάλι πίσω, σερβίροντας και κουβαλώντας τα απαραίτητα: ψωμιά, νερά, μπίρες, χαρτοπετσέτες, τυρί φέτα κλπ.
  Ειδοποιήθηκαν κι άλλοι. Ήρθαν, έφαγαν, ήπιαν, είπαν, άκουσαν κι έφυγαν. Τρίτο το βρήκε το κρασί μου ο Θανάσης Γιαννούλας. Πρώτο το δικό του, δεύτερο του Νίκου (αυτό που έπινε - δεν του είπαμε τίνος είναι και τρίτο το δικό μου).
 Το ράδιο έπαιζε δημοτικά τραγούδια. Ωραίο πράμα να πιάνεις "Ράδιο -Ήπειρος"! Μόνο ο Γιάννης ο Δανίτσας με το κλαρίνο έλλειπε κι ο Γιάννης Νιτσιόπουλος με το βιολί του, για να ολοκληρωθεί το γλέντι!
 Τα υπόλοιπα δεν τα λέμε. Τα μαντεύετε... Μπράβο, Νίκο! Δε χρειάζεται να είσαι μέλος σε κανένα σωματείο για να οργανώσεις γιορτές, όπως τη "γουρνοχαρά". Το έχεις στο αίμα σου - στα γονίδιά σου, όπως λεν σήμερα.
  Στην επόμενη γουρνοχαρά, Νίκο...
Υπάρχουν...  Λαζαρίνες!
   11 Απρίλη 2009
   Βρέθηκαν και φέτος Λαζαρίνες στους Αγίους Θεοδώρους!
  Το Σάββατο του Λαζάρου μάταια καρτερούσα να εμφανιστούν Λαζαρίνες. Ασχολήθηκα με τον κήπο και την αυλή μου, όταν εμφανίστηκαν οι 3 Λαζαρίνες κι έτρεξα να τις κεράσω αυγά, χρήματα και να τις ακούσω να λεν το "Λάζαρο". Τις φωτογράφισα στην αυλή με θέα τον κήπο μου.
  Ήταν η Δήμητρα Κ. Ζυγούρα, η Σταυρούλα της Ουρανίας (εγγονή του Τότσικα) κι η Αντριάνα του Στέλιου Γιάτσιου και της Παρθένας Κατσανίδη.
   Άραγε του χρόνου θα έρθουν πάλι Λαζαρίνες;
Καθαρή Δευτέρα 2008
   10 Μάρτη 2008
  Η προσπάθεια του Συλλόγου της Εργάνης να διατηρήσει το έθιμο της λαγάνας με ελιές, τουρσί, χαλβά, κρασί και φασολάδα - έστω και με τον εξευγενισμό της σε γίγαντες ταψιού - ήταν εμφανής και φέτος.
  Η Αγγελική Γραβάνη με τη βοήθεια της Αλέκας Λόλα, της Βαγγελής Γ. Βέντζιου, της Καίτης Τσολάκη και της Μαγδαληνής Τζιόλα ετοίμασαν έξι ταψιά γίγαντες, που μοιράστηκαν ζεστοί στους πρόθυμους πελάτες - Αγιοθεοδωρίτες - στη συνεστίαση της Καθαρής Δευτέρας.
   Κι εδώ αξίζουν συγχαρητήρια στα μέλη της Εργάνης και όλους τους συνεργάτες τους!
Φανός 2008
  9 Μάρτη 2008

 Έγινε η προσπάθεια αναβίωσης και διατήρησης του εθίμου του Φανού και φέτος από το Σύλλογο της Εργάνης των Αγίων Θεοδώρων.
 Τα κέδρα ήρθαν μαζί με άλλα κλωνάρια από κλαδέματα ακακιών κλπ.  στην αυλή του Πνευματικού Κέντρου.
  Στις οχτώ το βράδυ της Κυριακής της Αποκριάς άναψε ο φανός με δυσκολία.
  Λες κι επηρέασε αυτή η δυσκολία τον παραβρισκόμενο κόσμο και δεν έδειξε ζεστή τη διάθεσή του για κέφι, χορό, τραγούδι και γλέντι.
  Παραβρέθηκαν εκατό, περίπου, Αγιοθεοδωρίτες κι επισκέπτες, αλλ'  ο μόνος που τραγούδησε, με τη φιλοτιμία μου να τον σιγοντάρω μόνος μου, ήταν ο Γιάννης Γραβάνης.
  Παρακαλούνται οι χωριανοί ν' αφήσουν τις ντροπές και να συμμετάσχουν στο έθιμο του Φανού με το παραδοσιακό ή και το σατυρικό τραγούδι της Αποκριάς, γιατί αλλιώς διαγράφουμε την παράδοσή μας.
  Τα παιδιά μας περιμένουν να μάθουν από μας τα έθιμα. Αυτό θα πει παράδοση...
  Του χρόνου καλύτερα!
Γεωργίτσα
Μάρτη 2008
Αύγουστος 2007, μετά τη θεία Λειτουργία
   Τη φωτογραφία μού την έστειλε η Θωμαή Ευαγγελοπούλου από τον Καναδά.
    Σ' ευχαριστώ πολύ Θωμαή.
    Χαρήκαμε πολύ που ήσουν μαζί μας το περασμένο καλοκαίρι.
Γεωργίτσα
 Αύγουστος 1970
Από τις λίγες φωτογραφίες που έβγαλα πάνω από τη Σουρουβιά μας
Γουρνοχαρά 2008                                              
 Γενάρης 2008
  Την ημέρα των Θεοφανίων η "ΕΡΓΑΝΗ" -  Εκπολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μας - έστησε μπροστά στη βρύση του "Λάκη" δυο καζάνια και με τεχνίτες το Δημήτρη Χαμαλίδη, το Νίκο Γραβάνη και το Στέργιο Γραβάνη, άρχισε το λιώσιμο του παστού, κάνοντας τις παραδοσιακές τσιγαρίδες.
  Φυσικά, όποιος περνούσε από κει μπορούσε να πάρει και να φάει τσιγαρίδες, δικός μας και ξένος.
  Πέρα από τις τσιγαρίδες έψησε λουκάνικα, μοίρασε κρασί και πίτες που έφτιαξαν γυναίκες του χωριού και όποιος άντεχε το σφοδρό ψύχος (-2º Κ;) ή τυχαία περνούσε από το κέντρο του χωριού μας σερβιρίστηκε τα αγαθά της ημέρας και σίγουρα ζεστάθηκε.
  Στο τέλος κάλεσε και το "Γλυκό Βασίλη" - Βασίλη Χαντάβα - από τα Γρεβενά κι ο κόσμος απόλαυ-σε το νοστιμότατο χαλβά του.
  Μόνο το τσουχτερό κρύο ήταν αρνητικό εκείνη την ημέρα. Αλλά ήταν αλήθεια αρνητικό; Μάλλον όχι, γιατί με τέτοιον καιρό μπορούσες να καταναλώσεις τις ζεστές παχιές και ψαχνές τσιγαρίδες.
  Συγχαρητήρια, στην Εργάνη και τους συνεργάτες της!
 Του χρόνου τα Φώτα μην ξεχάσετε τη "Γουρνοχαρά" μας.
Στη χάρη της Παναγιάς της Γεωργίτσας
 2007
  Το Σάββατο 11 Αυγούστου 80-90 Γεωργιτσιώτες και φίλοι κοντοχωριανοί βρεθήκαμε στη Γεωργίτσα για την ετήσια συνάντησή μας.

  Αρτοκλασία στην Παναγιά.
  Ο π. Χαράλαμπος κι ο π. Γεώργιος (Θεοχάρης από το Σιταρά) συλλειτούργησαν στον ιερό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου κι έκαναν αρτοκλασίες που προσέφεραν Γεωργιτσιώτες.
  Την παραδοσιακή φασολάδα (ελιές, χαλβά, κρασί, αναψυκτικά) προσέφερε ο Συνεταιρισμός  του Δάσους Γεωργίτσας. Τη μαγείρεψαν : η Βαγγελή, σύζυγος του Γιάννη Λόλα (Σαμαρά), η Ελένη, σύζυγος του αδερφού του Δημήτρη και η αδερφή του Χρυσούλα.
 Στο ψαλτήρι έψαλλε ο Αναγνώστης Ανδρέας Κ. Βλάχος. 
  Και του χρόνου, Γεωργιτσιώτες!
Γεωργία & Κώστας Στέφος, Μωχάμετ & Θωμαή Ευαγγελοπούλου (πίσω τους)
 "Κοντσκό και Κλεφτουριά"
 Αύγουστος 2007
Το βιβλίο μου 

  "Κοντσκό και Κλεφτουριά" λέγεται το βιβλίο μου που κυκλοφόρησα το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου 2007.
 Δε θα έλεγα πως κυκλοφόρησα βιβλίο και είμαι συγγραφέας, αλλά τύπωσα το θεατρικό μου έργο με τον παραπάνω τίτλο, που έγραψα κι ανέβασα με 70μελή θίασο, αποτελούμενο από Γαλατινιώτες ηλικίας 10-75 ετών, το 1979 στη Γαλατινή της Σιάτιστας. 
  Σαν περιεχόμενο έχει τους κλεφταρματολούς του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα στην περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας με επίκεντρο το "Κοντσκό" - σήμερα Γαλατινή - και κεντρικά πρόσωπα το Λεωνίδα Χατζημπύρρο από τη Σαμαρίνα, το Γιώργο Νταβέλη και τον Αλαμάνη από το Κοντσκό κ.ά.
  Το βιβλίο εκδόθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γαλατινής, ο οποίος με κάλεσε και με τίμησε με πλακέτα σε ειδική εκδήλωση στις 29 Ιουλίου  2007.
Μία... Λαζαρίνα και... δύο Λαζαρίνες!
 2007

  Το Σάββατο του Λαζάρου ξαναζωντάνεψε το έθιμο της Λαζαρίνας, αφού υπάρχουν ακόμα κορίτσια στο χωριό.

  Η Ιωάννα Γραβάνη (αριστερά) 
και η Χρύσα Παπανικολάου με την Αθηνά Πηλιτζίδη (δεξιά), 
μας είπαν την ιστορία του Λαζάρου.
Λουκατσιάρια!
  Την Πρωτοχρονιά η νεολαία του χωριού μας ντύθηκε ανάλογα κι αναβίωσε το έθιμο με τα "Λουκατσιάρια".
  Κάθε χρόνο η νεολαία μας, πότε με τη βοήθεια της Εργάνης - του τοπικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου - πότε από μόνη της ζωντανεύει το έθιμο αλλά και το χωριό, που ξαναζεί τα παλιά.
   Μπράβο, Αγιοθεοδωριτόπουλα! Και του χρόνου!
Μας  είπαν  τα κάλαντα!
  Μας τα είπαν: 
  Ο  Λεωνίδας Λόλας, Ιωάννα Γραββάνη, Κωνσταντίνος Τζιμορώτας, κι ο Θωμάς Λόλας.
  Είναι μεγάλη ευχαρίστηση να βρίσκεσαι στο χωριό και να τ' ακούς Παραμονή Χριστουγέννων! 
  Κι ο καιρός... σιγοντάρισε:  Όλα άσπρα!
  Χρόνια πολλά, χωριανοί!
  Και του χρόνου!
Καλά Χριστούγεννα!
  2006
           Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα, τώρα Χριστός γεννιέται.
              Γεννιέται και βαφτίζεται στους ουρανούς πηγαίνει.
                 Όλοι οι αγγέλοι χαίρονται  και τα δαιμόνια σκάζουν.
                    Σκάζουν και πλαντάζουν τα σίδερα ταράζουν.
  Ήρθαν τα Χριστούγεννα είτε το πήραμε είδηση είτε όχι.
  Μπορεί τα προβλήματα της ζωής να μη μας αφήνουν να παρακολουθήσουμε την κύλιση του χρόνου - που γυρίζει γρήγορα - όμως οι γιορτές έφτασαν και το πήραμε είδηση όχι μόνο κοιτάζοντας το ημερολόγιο μα τους στολισμένους δρόμους σε πόλεις και χωριά.
  Οι βιτρίνες και οι διαφημίσεις δε μας αφήνουν σε χλωρό κλαρί.
  Καιρός να τραβήξουμε για το χωριό μας.
  Εκεί σίγουρα θα δούμε χιόνι, τσιγαρίδες, λουκανίδες, πατσιάδια χοιρινά, σουγλιμάδες, τσίπουρα.
  Ελάτε στο χωριό και "Καλές γιορτές"!
Γάμος - Χαρά
   Ο γάμος της Ελένης Βέντζιου, του Γιώργου και της Βαγγελής,  στους Αγίους Θεοδώρους, με το μόνιμο στρατιώτη Δημήτρη Κυριάκογλου του Γιώργου και της Μαγδαληνής από το Ελεύθερο Γρεβενών έδωσε ζωή στην ηρεμία του χωριού μας.

  Είναι από τα σπάνια μυστήρια, που βλέπεις στο χωριό, (γάμος και βαφτίσια) κι, όταν έχουμε ένα τέτοιο, όλο το χωριό είναι στο πόδι, χαίρεται (αφού όλοι είναι καλεσμένοι) και το γλεντάει δεόντως.
  Γι' αυτό κι ο γάμος στο χωριό λέγεται Χαρά.  Στις 15 Ιουλίου, λοιπόν, είχαμε Χαρά στο χωριό μας.
  Παντρεύαμε την Ελένη με το Δημήτρη!
 Τα μπρατίμια του γαμπρού & της νύφης, τα παρανυφάκια αλλά και το πλήθος του κόσμου, γλέντησαν για ώρες στην αυλή του σπιτιού της νύφης κι έξω στο δρόμο με πολύ κέφι
   Η πομπή της νύφης σταμάτησε στη διασταύρωση της γωνίας του αστυνομικού κτιρίου.
Χόρεψε, ήπιε και καθυστέρησε κοντά μισή ώρα να φτάσει στην εκκλησία, όπου περίμενε ανυπόμονος ο γαμπρός.
ΜΑΝΤΑΤΑ
  Τα σημερινά (ηλεκτρονικά) Μαντάτα είναι η συνέχεια των έντυπων "Αγιοθεοδωρίτικων Μαντάτων".
  Μην τα ταυτίζετε, όμως, μ' αυτά.
 Τα ΜΑΝΤΑΤΑ  είναι  ιδιωτικές σελίδες  του συνταξιούχου δάσκαλου Λεωνίδα  Λόλα του Ιωάννη από τους Αγίους Θεοδώρους Γρεβενών και κινούνται στα ίδια με τα προηγούμενα ("Αγιοθεοδωρίτικα Μαντάτα") ενδιαφέροντα: Νέα των Αγίων Θεοδώρων, του πλησιέστερου τόπου και της  περιοχής, ενώ καταγράφουν πάλι την τοπική παράδοση και τις εκδηλώσεις μας.
ΜΑΝΤΑΤΑ.gr 
   Η κυκλοφορία των Μαντάτων κρίθηκε αναγκαία, γιατί κάθε τόπος πρέπει να έχει τη φωνή του.
  Οι Άγιοι Θεόδωροι δεν έχουν άλλο τρόπο να επικοινωνήσουν με τον έξω κόσμο και φυσικά με τους Απανταχού Αγιοθεοδωρίτες.
  Μέσα από τις στήλες αυτές θα λέμε τα νέα μας, τα προβλήματά μας, τις σκέψεις μας, τα οράματα και τα προγράμματά μας.
  Στα "Μαντάτα" γράφω ο ίδιος το κάθε τι αλλά και δέχομαι τα μηνύματά σας με e-mail στη διεύθυνση :  leololas@gmail.com ή με τους κλασικούς τρόπους: Με το Ταχυδρομείο στους Αγίους Θεοδώρους Γρεβενών Τ.Κ. 51.100, τηλεφωνικά στο 24620-85806 και στο κινητό 6981009916.
  *  Στα Μαντάτα δε θα δείτε διαφημίσεις.
  *  Την ευθύνη των υπογραμμένων μηνυμάτων έχουν οι υπογράφοντες. 
  *  Για όλη την υπόλοιπη ύλη είμαι υπεύθυνος ο ίδιος.
Συνεργάτες των Αγιοθεοδωρίτικων Μαντάτων
  Ευχαριστώ  πολύ  τους δασκάλους:   κ. Βαγγέλη Ντόντη (από το Συρράκο Ιωαννίνων) και κ. Θανάση Στεφανή  (από το Σιταρά Γρεβενών), που έγραφαν για την παράδοση και τον τόπο μας.
  Επίσης, το δασολόγο κ. Θανάση Σιούλα (Πριονίτη), τον έμπορο κ. Παπαχρήστο Χρήστο Καλλιθιώτη), την κυρία Βάια Γραβάνη (σύζυγος Ιωάννη) και τους ευκαιριακούς συγγραφείς διαφόρων συνεργασιών.
και ... συνεργάτες
  Ευχαριστώ και τη σχεδόν μόνιμη ομάδα προετοιμασίας κι αποστολής: Γεωργία  και Δημήτρη Γκουντή, Ντίνα και Γιάννη Παπαγεωργίου,  Άρτεμη και Γιάννη Παπαστάμο, κατοίκους Ιλίου Αττικής, που μαζί με τη γυναίκα μου, Βούλα, περνούσαμε κάθε μήνα  μια  βραδιά τέτοια, ώστε να θυμόμαστε  τα νυχτέρια, όταν μαζευόμαστε στ' ανώι  ή  στο κατώι να "τσιουλίσουμε το καλαμπούκι".
Στην Παναγιά  της Γεωργίτσας
 Αρτοκλασία 2006 στην Παναγιά της Γεωργίτσας








  60-70 Γεωργιτσιώτες και φίλοι βρεθήκαμε και φέτος στην Παναγιά της  Γεωργίτσας.
 Το συλλείτουργο του π. Κοσμά Παπαϊωάννου και του π.  Χαράλαμπου  Παπαϊωάννου καθώς κι η αρτοκλασία τελέσθηκαν μέσα σε κλίμα ιδιαίτερης συγκίνησης.
  Η παραδοσιακή φασολάδα που προσέφερε ο Συνεταιρισμός του Αγροκτήματος Γεωργίτσας κι ετοίμασαν οι αδελφές Παπαγεωργίου Κωνσταντινιά, Άρτεμη και Γεωργία ήταν εξαιρετική.
  Και του χρόνου χωριανοί!